Tip van de maand
De hormoonfactor:
Recensie "De Hormoonfactor" van Ir. Ralph Moorman
De Hormoonfactor
Ir. Ralph Moorman
Dit boek over een baanbrekende methode om af te vallen is geschreven door lifstyle- en fitnesscoach ir. Ralph Moorman. Hij is gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die verantwoord willen afvallen. Ralph studeerde levensmiddelentechnologie aan de Universiteit in Wageningen, behaalde verschillende Amerikaanse certificaten op het gebied van sport en volgde, en volgt nog steeds, internationale artsenseminaria over hormonen en gezondheid.
Ralph begint met te vertellen op een eenvoudige, begrijpelijke en herkenbare wijze waarom zoveel mensen er niet slagen om af te vallen en waarom ze, als ze als ze al slagen, ze weer in no time terugvallen naar hun oude gewicht en soms nog zwaarder worden dan voor het dieet, waarom de dikke buik er maar niet af wil en waarom in plaats van vet, spiermassa verdwijnt.
Volgens wetenschappers ligt het allemaal aan je hormonen.Die bepalen je eetlust, je behoefte aan beweging en de snelheid waarmee je vet verbrandt. Wanneer je hormonen uit balans zijn wordt je dik. Je gaat meer eten, minder bewegen en je verbrandt minder vet.
Zijn advies: niet minder maar béter eten en niet veel maar ánders sporten.
Ralph’s uitleg hoe hormonen je dik maken of juist gezond, slank en fit is eenvoudig kort en duidelijk. Van de negen belangrijkste hormonen geeft hij de functies. Die hormonen zijn: insuline, schildklierhormoon, testosteron, oestrogeen, progesteron, groeihormoon, DHEA, cortisol en melatonine. Iets verderop in het boek kun je zelf, aan de hand van een aantal lijstjes met symptomen van tekorten van de negen belangrijkste hormonen, zien of je een disbalans hebt van je hormonen en van welke.
Ralph legt kort uit welke zes rampen er met je hormonen kunnen gebeuren en hij zegt dat zijn hormoonbalansprogramma in de meeste gevallen ertoe zal leiden dat je hormonen weer in balans komen. Per hormoon worden specifieke maatregelen gegeven die kunnen helpen.
Wanneer Ralph zijn klanten in gaat wijden in zijn hormoonbalansdieet neemt hij ze eerst mee naar de supermarkt om hen te leren welke valstrikken daar liggen. Hij weet door zijn studie voedingsmiddelentechnologie hoe er geprutst wordt met ons eten en hij adviseert dan ook om verre te blijven van producten die allerlei gezondheidsclaims maken en waaraan vitamines toegevoegd zijn. Light is not right en kant en kaar voedsel is vergif. We moeten gezonde, verse en natuurlijke producten kopen en daar ons eten mee bereiden. Liefst ook biologisch vlees en groenten. Fruit mag niet gezoet zijn. Eet weinig suiker en koolhydraten, eet voldoende eiwit en vet, beperk inname van gluten en zuivel, geniet maar drink bier en wijn met mate, zorg voor een goede zuur- basebalans, eet vezelrijke voeding, mijd E-nummers, drink voldoende water, drink weinig koffie en thee en nog een aantal adviezen maken deel uit van zijn programma.
Ralph geeft een aantal tips voor basisvoedingssupplementen die nodig zijn omdat er in ons voedsel niet meer genoeg nutriënten zitten. Hieronder vallen vitamines, selenium, omega 3 vetzuren, magnesium etc. Bepaalde supplementen kunnen de levels van specifieke hormoonlevels beïnvloeden. Zo kan bijvoorbeeld selenium schildklierhormoon verhogen.
Dan de hormoonbaans workout. Veel mensen gaan naar fitnesscentra om calorieën te verbranden. Volgens Ralph is dit een nutteloze bezigheid. Je verbrand te weinig calorieën om echt af te vallen, je verbrand niet alleen vet maar ook spieren en je verstoort de hormonen die je slank moeten houden. Het streven moet zijn om de juiste hormonale systemen te activeren, de spiermassa te vergroten en de conditie te verbeteren. Hij geeft daartoe duidelijke richtlijnen geïllustreerd met plaatjes waarop hij zelf de oefeningen demonstreert. Hij legt ook uit hoe je moet eten voor en na de workouts.
Een hoofdstuk over stress legt uit waarom je van stress dik wordt en hoe je je stress kunt verminderen. Ralph geeft aantal tips waaronder ademhalingsoefeningen.
Het is ook belangrijk dat je leeft en eet volgens het ritme van je hormonen. Het maandelijkse ritme van de vrouw gaat bijvoorbeeld vaak vanzelf goed wanneer zij er een gezonde leefwijze op na houdt. Als er desondanks toch onregelmatigheden zijn moet er naar de oorzaak gezocht worden. Stress, het volgen van crashdiëten of te veel en te zwaar sporten kan de menstruele cyclus gemakkelijk verstoren.
Tenslotte laat Ralph mensen die bijvoorbeeld een schildklierprobleem hebben of vermoeide bijnieren nakijken door een arts die verstand heeft van bio-identieke hormonen. Wanneer de hormoontekorten aangevuld zijn kan het hormoonbalansprogramma van Ralph succesvol uitgevoerd worden.
In de bijlagen vind je een aantal recepten die in het hormoonbalansdieet van Ralph passen.
Hij geeft lijsten met voedingsmiddelen met hun glycemische belasting en lijsten met symptomen van hormonale problemen.
Het hele boek is doorspekt met succesverhalen van klanten van Ralph.
Kortom, dit boek is kort, to the point en praktisch geschreven en een echte aanrader.
Voeding is je medicijn.:
Voeding is je medicijn en vormt je zoals je “wil” worden Door Joyce Parren
Wat loopt het in het leven toch allemaal mooi als je de dingen ziet tenminste!! Jullie weten dat ik dus veel bezig ben met natuurvoeding en dan wel speciaal met macrobiotiek…..hoe unique,hahaha!
Nu komt er al een tijdje een mevrouw voor haar weeklijkse privé kookles naar mij toe. Ik heb haar leren kennen in de natuur voedingswinkel en ze zag er wanhopig uit. Ze liep met een boodschappenlijstje in haar hand en wist niet waar ze moest beginnen zoeken om haar lijstje te kunnen invullen. Ik zag het aan haar en bood mijn hulp aan. Ik loodste haar door de winkel van hot naar haar of beter van zeezout naar zeewier en van rijststroop naar suikervrije koekjes….de namen van alle Japanse ingrediënten vlogen rond haar oren en ze had het gevoel dat het een spoedcursus Japans was,slik slik!
Ik vertelde tussen het winkelen door dat ik kookles hierin gaf en ik zag haar blik al wat ontspannen…ze gaf toe dat ze niet veel van koken afwist en op deze manier al helemaal niet….ze was echt blij dat ik haar verder wilde helpen in dit mysterieuze wereldje van Yin en Yang?
Haar zoontje en haar man waren (op aanraden van hun Osteopaat ) naar de huisarts gestuurd om een bloedtest te laten nemen. Ze hebben allebei namelijk darm problemen. Nu zeggen mij die bloedtesten niet zoveel en ga ik meer af op mijn gevoel en kennis wat betreft de vertering en begin ik van nul af met de opbouw van een sterker darmsysteem (nee nee niet met een yakultje iedere dag!!).
Ik heb haar een schema gemaakt en iedere week maken we allerlei gerechten die medicinaal zijn en natuurlijk toch erg lekker. Nu wil het natuurlijk zo zijn dat het zoontje vroeger nooit wilde eten en nu flink zijn bordje leeg eet zonder mokken…het is precies “zijn” voeding,dat blijkt wel want hij voelt zich steeds beter worden.
Die Osteopaat trok ook hoge ogen op toen ze terug op consultatie gingen…..hij belde mij en vroeg of ik eens bij hem langs wilde komen om een gesprek te hebben over hoe ik dat klaar had gekregen? Ik was ook wel nieuwsgierig naar hem en zo hebben we dus afgesproken.
Het klikte heel goed en we zaten qua voedings ideeën en idealisme op dezelfde lijn. Nu gaan we samen werken bij hem in de praktijk. We starten met een lezing in het Cultureel Centrum van Riemst en gaan daarna verder met aangepaste behandelingen op bewegings vlak en op vlak van voeding. We merken namelijk allebei dat er zoiets moet komen omdat situaties zoals ik hierboven beschrijf steeds vaker voorkomen.
Mensen moeten zich meer en meer bewust worden van hun voeding. Voeding is je medicijn en vormt je zoals je “wil” worden. Kijk maar eens om je heen dan weet je wat ik bedoel met de slogan “je bent wat je eet”…..
Een fijne “bijna voorjaar” maand en tot volgende keer,
Joyce.
Zuren en Base / Henny de Lint:
We eten te zuur. Althans te veel zuurvormende voeding. Bij het samenstellen van het voedselpakket is het van belang dat we ons niet alleen bekommeren om de hoeveelheid noodzakelijke voedingsstoffen. Er is nog iets om rekening mee te houden: het zuur-base-evenwicht. Dat klinkt ingewikkelder dan het is, maar u hoeft geen scheikundige te zijn om het te begrijpen.
Na de vertering van voedsel en de stofwisseling in het lichaam blijft er een zure of een basische rest over (basisch is het tegenovergestelde van zuur en wordt ook wel alkalisch genoemd). Groenten en fruit zorgen bijvoorbeeld voor een basische rest. Het lichaam heeft van nature een licht basenoverschot en probeert dat constant te houden. Dat doet het op verschillende manieren. Zo wordt een overschot aan zuren zoveel mogelijk uitgescheiden door de nieren. Ook de longen kunnen hierbij een belangrijke bijdrage leveren. Neemt de zuurvorming in het lichaam enorm toe, dan kan het hierboven genoemde zuurcompenserende mechanisme het niet meer aan.
Wanneer het organisme te weinig zuren kan afvoeren via de nieren, de longen en de huid, stoot het bloed het teveel aan zuren af naar de weefsels zoals de spieren, pezen, onderhuids bindweefsel en de gewrichten. Volgens de zuur-base onderzoeken is er bij verreweg de meeste chronische welvaartsziekten sprake van weefselverzuringEn dat kan aanleiding vormen tot de meest uiteenlopende klachten. Variërend van vermoeidheid, huidproblemen, hoofdpijn tot reumatische klachten. Volgens de zuur-base onderzoeken is er bij verreweg de meeste chronische welvaartsziekten sprake van weefselverzuring. Een volledige genezing of tenminste verbetering van degelijke kwalen wordt mede bereikt door een eind te maken aan de zuurbelasting en het evenwicht in de zuur-base-huishouding weer te herstellen.
Sinds de onderzoekingen van Ragnar Berg en anderen aan het begin van de vorige eeuw heeft men geprobeerd een onderscheid te maken tussen zuur en basisch werkende voedingsmiddelen. Voedingsmiddelen met een hoge zuurrest bevatten relatief veel fosfor, chloor en zwavel. Voedingsmiddelen met een hoge baserest bevatten relatief veel van de volgende mineralen: natrium, kalium, calcium, en magnesium. De verbindingen die deze mineralen tijdens de stofwisseling in het lichaam aangaan zijn uiteindelijk bepalend voor het zuur-base-evenwicht. Of een voedingsmiddel een zuren- dan wel basenoverschot levert, wordt bepaald door de chemische samenstelling en niet door de smaak. Zo leveren zuursmakende vruchten, zoals citroenen en sinaasappels, na vertering en stofwisseling toch een basenoverschot op. Of een voedingsmiddel een zuren- dan wel basenoverschot levert, wordt bepaald door de chemische samenstelling en niet door de smaakOok is het niet zo dat ‘zure’ voedingsmiddelen per definitie ongezond zijn. Vis, granen en peulvruchten leveren een zuuroverschot, maar zijn waardevolle voedingsmiddelen. Waar het om gaat is dat het evenwicht in het lichaam niet te extreem wordt verstoord.
Van elk base-leverend voedingsmiddel, verandert de uitwerking zodra het slecht gekauwd en in grote hoeveelheden wordt gegeten. Dit geldt vooral voor gemakkelijk tot gisting overgaande voedingsmiddelen zoals grof gesneden rauwkost, fruit, compote en vruchtensappen. Bij een hoge inname van genoemde voedingsmiddelen kan de darm tot gisting overgaan en zo extra veel zuren leveren.
Er bestaan verschillende tabellen met per product een getal ten aanzien van het zuur-base-evenwicht. Deze spreken elkaar vaak tegen. Dit is ook te verwachten, want het is onmogelijk om met exacte waarden te werken. We weten van veel voedingsmiddelen niet alle mineraalgehalten en deze zijn ook nog afhankelijk van onder meer de teeltwijze en het land van herkomst.
Om u toch een indruk te geven volgt hier een opsomming:
Sterk zuurvormend voedsel:
Vlees, vis gevogelte, wild, ei, soja (producten).
Zuurvormend voedsel:
Peulvruchten (dus ook pinda’s), granen, kaas.
Zwak zuurvormend/zwak basenvormend voedsel:
Kwark, noten, zaden, roomboter, olie.
Basenvormend voedsel:
‘Vloeibare’ melkproducten (melk, karnemelk, yoghurt).
Sterk basenvormend voedsel
Groenten, fruit, aardappelen.
In sommige tabellen staat dat soja basenvormend is, maar soja is zeer rijk aan purine (wordt omgezet in urinezuur) en zwavel/fosforhoudende eiwitten en daardoor een sterke zuurvormer.
De verzuring kan op verschillende manieren bestreden worden:
Door sapvasten: kruidenthee, groente- en vruchtensapkuur onder deskundige begeleiding.
Gebruik overwegend basische voeding en beperk de hoeveelheid zuurvormend voedsel. Een lacto-vegetarische voeding zonder sojaproducten en met weinig andere eiwitrijke vleesvervangers is een goed uitgangspunt. We hoeven ons niet druk te maken over een mogelijk eiwittekort want bij een overwegend basische voeding neemt de eiwitbehoefte af.
Neem de juiste eetgewoonten in acht: vooral goed kauwen en inspeekselen, ook de dranken! En eet niet meer nadat het verzadigingsgevoel is bereikt, zodat de verzurende darmgisting wordt tegengegaan.
Gebruik royaal (goed verdelen over de dag) basische dranken (vruchtensap / groentesap/ gefermenteerde zuiveldranken) en kruidentheeën die de spijsvertering bevorderen.
Vermijd koffie, thee, cacao en alcohol, want deze remmen o.a. de reiniging.
Maak zeer royaal gebruik van verse groenten, eventueel een deel in de vorm van rauwkost (hoeveelheid afhankelijk van functioner van de darm). Maak de groenten klaar door middel van roerbakken of smoren. Door het koken van groenten in water en het vocht afgieten gaat o.a. veel kalium (base) verloren.
Eet regelmatig aardappelen als basis van de warme maaltijd: gaar stomen of koken in weinig water.
Neem minimaal 3 porties vers fruit verspreid over de dag. Gebruik zeker hard fruit niet na de maaltijd, dit kan makkelijk gaan gisten.
Wees matig met kwark en beperk de kaasconsumptie tot 1 a 2 plakjes per dag.
Beperk de peulvruchtenconsumptie tot maximaal 2 x per week.
Beperk het gebruik van suiker, honing, graanstropen etc. zoveel mogelijk, deze kunnen snel tot gisting overgaan. Gebruik diksappen en gedroogd ongezwaveld (zwavel is een zuurvormer) fruit om te zoeten en appel/perenstroop, dadelstroop en ander fruitbeleg als zoet broodbeleg.
Neem dagelijks veel beweging in de frisse buitenlucht, omdat er dan meer koolzuur (‘zuren’) wordt uitgeademd via de longen.
Bevorder ontzuring via de huid, bijvoorbeeld door droog borstelen, wisseldouches, sauna, zwemmen en andere watertoepassingen.
Streef naar een bewuste positieve levenshouding, want sombere (zure) gedachten verzuren het organisme ook.
Henny de Lint.
Literatuur en links:
Henny de lint ‘De natuurlijke gezondheidswijzer, praktische voedingsadviezen om gezond te blijven’ Uitg. De Kerk, Baarn ISBN 90.325.0823.7
Irene van Lippe Biesterfeld:
Angst & Liefde
Door Irene van Lippe Biesterfeld
Ik zat achter in de tuin en hoorde net voorbij de met klimop begroeid omheining de stemmetjes van een groep kinderen, begeleid door een leraar. Met zeer luide stem verzekerde hij de kinderen dat die gele bloem boterbloem heette en die ander dotter, te vinden op bladzijde zus en zo van je boek. Biologieles
Ik popelde om naar ze toe te rennen en ze uit te nodigen op hun buik te gaan liggen en het gras en de kleigrond te voelen met hun handen, hun lijfjes. Te ruiken hoe de aarde geurt, te proeven hoe het madeliefje smaakt, en de schakeringen van kleuren om hen heen te bewonderen en te ervaren. De namen, ach, die hebben wij op de bomen, dieren, bloemen geplakt. Leuk om te weten, handig soms, maar veel belangrijker is de eigen ervaring met de zintuigen en het effect daarvan op je gevoelsleven.
Hoe voelt het zand onder je voeten, hoe raakt het lied van de vogel? Dat is verbinding.
Louter kennisoverdracht, zonder de verbinding met de natuur; vervreemden kinderen van hun natuurlijke zelf, hun zintuigen, hun gevoelsleven. Ze komen in contact met hun niet weten, in plaats van hun natuurlijke weten. Een afstand wordt gecreëerd.
Maar hoe kan een docent het natuurlijke weten van de kinderen aanspreken? Hoe leer je kinderen zich niet te sluiten voor het wonder van het leven en het levende in zich en om hen heen? Hoe leer je kinderen het levende in zich en om hen heen?
Ik denk door ze het avontuur van de ontdekking, het wonder van het leven, het wonderlijke, het onvoorspelbare van de ander, het ander, voor te leven. Ik denk dat de innerlijke houding van de leerkracht bepalend is voor de wijze van overdracht.
Ik zal nooit de liefde voor literatuur vergeten van mijn lerares Frans. Door haar enthousiasme ontvouwde de pracht van poëzie zich voor mij en in mij en die is altijd gebleven. Zij wekte een houding van nieuwsgierigheid in mij op voor haar onderwerp en stimuleerde openheid om de poëzie te voelen en te ervaren in mijzelf, met respect en verwondering. De mens die de leraar zelf is, is het startpunt, in plaats van de leerstof. Het kind of de leerling is het eindpunt, niet het geleerde.
Een mens die nieuwsgierig en liefdevol en respectvol is naar zichzelf, heeft ruimte voor de ander, het ander. Die mens blijft zoeken naar het wonder, het avontuur van het leven. Hoe minder we onszelf kennen, hoe meer we onszelf ontkennen, vastzitten in onze angsten, hoe minder we open kunnen staan naar het naders zijn en denken van de anderen. Met ander woorden: als we zelf leerling durven blijven van het leven, zullen we de ander kunnen boeien, meenemen op de ontdekkingstocht.
Maar we zijn bang voor dat anders zijn. Wij zijn veelal angstig uit ons veilige holletje te kruipen, om met open vizier de ander te ontmoeten.
Wat is angst? Aan de ene kant kennen we de we de overleveringsangst: zoals de angst voor oorlogsgeweld, natuurrampen. En heb je de angst die we elkaar aanleren: angst voor een gesprek; angst om gezien te worden, angst voor liefde. Onze aarde wordt wel de 'planeet angst' genoemd. Deze aangeleerde angst is gebaseerd op verwachtingen waarvan je denkt dat ze werkelijkheid worden.
Toch blijft bij deze aangeleerde angst de vrije keuze altijd open, hoe moeilijk die soms ook te zien is, tussen de angst en liefde, De angst wordt al van heel jong ingebouwd. Onder ons proefstuk en werkstuk stond, liefst met rood potlood geschreven: 'zoveel fout'. En dan stond er meestal nog bij: 'beter je best doen'.
Het wonderlijke is dat in de natuur er geen 'fout' bestaat en je wordt geaccepteerd zoals je bent. In de natuur is geen oordeel. Waarschijnlijk is het daarom zo verkwikkend om een eind te wandelen in de natuur, of te varen op het water, waar je jezelf kan zijn, in je eigen natuur kan vertoeven. Waar je kan dromen.
Geven we de kinderen van vandaag wel genoeg ruimte en te dromen?
Te spelen, en te midden van de natuur, in hun eigen natuur op te gaan? Hoe open zijn we voor de natuurlijke wijsheid van het kind, de natuurlijk wijsheid om ons heen van de oude bomen en de wind? Hoe open zijn wij voor wat onze eigen natuur in ons te vertellen heeft?
Soms verschansen wij ons achter onze waarheden. Dat geeft een soort krampachtigheid, omdat het de dialoog met andersdenkend en levenden heel moeilijk maakt. Hoe soepel gaan wij als ouder of leraar om met dat wat wij geleerd hebben? Zogenaamd 'weten'. Onze waarheden en overtuigingen.
Wie vraagt het kind naar wat het al van nature weet? Hoe zou een les voor jonge kinderen er uitzien die "wat leer ik van de dotter' heet? Leren van elkaar. Wat weerhoudt je te leren van diegenen in de maatschappij die we als ''minder serieus' zijn gaan bestempelen: het kind, de leerling, de oude, en al dat wij 'de natuur' noemen. Zijn dit niet vaak juist vergeten aspecten in onszelf?
Het zijn met name de andersdenkende die je kunnen openen voor kanten in jezelf die je nog niet kent. Angst houdt vast in oude patronen. 'Fout', onder aan het proefschrift, heeft ons geleerd het al-geleerde als kennis te accepteren. Het wordt een waarheid. Ons natuurlijke weten verzwijgen we maar al te vaak of we stoppen het weg. Er gaat vervolgens veel te veel energie en waardevole tijd zitten in het weer afleggen van de complexen die dit systeem oplevert, de onzekerheid over het eigen 'weten'.
Er is durf voor nodig, vaak tegen de normen in, de eigen al-wetende natuur in ons open te houden', of weer te ont-dekken. Toch is het veel belangrijker te leven vanuit de eigen innerlijke waarheid, hoe kwetsbaar je dat ook maakt, dan de waarheden of onwaarheden van anderen te volgen. De uitspraken van ouderen en opvoeders te onderzoeken naar eigen waarden en waarheden. Niet stil staan bij wat je wordt voorgelegd.
Hoe belangrijk is het niet dat het kind zelf op onderzoek uitgaat, in de natuur, in de eigen natuur, in gesprekken met anderen. Ik denk dat als we het natuurlijke weten ii het kind zouden meenemen in de ontwikkeling, en ruimschoots waarderen, we meer evenwichtige mensen zouden krijgen. Minder bang het fout te doen, het nooit goed genoeg te doen, Minder bang van binnenuit te leven. Maar in tegendeel blij te zijn wie we zijn en te durven leven vanuit eigen innerlijke waarheden.
De ons omringende natuur kan ons daarbij tot voorbeeld zijn, Kijk naar de ontluikende bloem, de wijdvertakte boom, het stormende water, de zon. Dit alles staat ons stralend te vertellen hoe heerlijk het is om te zijn die je bent. We zijn een onderdeel van die natuur, ieder mensenkind is uniek, laten we dat nooit vergeten. Het is niet voor niets dat we spreken van de natuur in onszelf, waarmee we bedoelen: onze eigen aard, onze kern. En hoe minder angstig we zijn en hoe meer we onze kern durven te laten zien, des te stralender ook wij daar kunnen staan. Hoe bevrijdend is het om te gaan met mensen die verantwoordelijkheid nemen om zichzelf te zijn., vrij van angst het is een geschenk aan je omgeving als je je angst loslaat. Door onze angsten te leren kennen door de moed te hebben deze aan te kijken, te accepteren, kan je hem loslaten.
Ga de natuur in en laat haar je oordeelloze therapeut zijn, ontdek haar eindeloze geduld. Bij haar kan je jezelf zijn, met al je angsten, verdrieten en problemen. Een wellicht kan je haar zachte vergeving in je toelaten en het kind in jezelf hervinden. Mijns inziens zit achter de angst altijd liefde. Maar angst blokkeert liefde. Ze is meestal verbonden met het ego, en je wilt vroeg of laat van die blokkade af, omdat die je afsluit, soms innerlijk opsluit. Haar in de ogen te kijken geeft je de mogelijkheid naar liefde toe te groeien en je weer te verbinden met je omgeving. We worden al gauw als arrogant bestempeld als we onszelf neerzetten voor wie we zijn met al onze talenten.
Maar is het juist niet arrogant niet te zijn die we zijn? Door bang te zijn jezelf te laten zien, ga je desastreus met jezelf om en darmee met je omgeving. Als wij mensen van onszelf houden en de natuur zien als een deel van onszelf, zullen we haar niet meer blijven uitbuiten en vervuilen, dat is de volgende stap die de bescherming van de natuur nodig heeft. Zou het niet opwindend zijn als we vanuit ons uniek -zijn, op zoek zouden gaan naar het unieke in de ander? In het kind, de volwassenen, de mens uit welke cultuur dan ook. De dieren en de planten en de bomen, de Aarde, de oeroude kennis opgeslagen in de stenen en de kosmos?
Al het leven heeft het eigen unieke verhaal te vertellen, het vraagt slechts open oren en harten om het te verstaan. Kinderen uit verschillende culturen hebben elkaar zoveel te vertellen! En, wij als volwassenen kunnen zoveel leren van het kind, van ieder levend wezen op deze aardbol. We kunnen niet zonder elkaar. Niet zonder de medewens met al diens verschillen, niet zonder de bomen, het water, deze zon, de vele soorten dieren en planten en struiken. We kunnen niet zonder de wind, nog zinder de wijsheid van een kind. Dat is het ecosysteem waarin we leven en dat aan alle kanten en op alle niveaus bedreigd wordt.
De verschillen zijn onze voeding, zowel in letterlijke als in figuurlijke zin:letterlijk: mens, dier of plant kan slecht dankzij de verschillen op aarde bestaan en leven. Dit lijkt een platitude, maar we gedragen ons er niet naar. Integendeel, we gedragen ons als waren wij volwassen mensen opperbevelhebbers over hemel en aarde, met een minachting voor onze natuurlijke omgeving.
Is dat niet een minachting voor onze wezenlijke, natuurlijke zelf?
Hoe meer we onze eigen natuur leren kennen, door al deze ontmoetingen, des te meer we beseffen wat we te bieden hebben aan de medemens en de rest van de natuur. Te leven vanuit je eigenheid, je schoonheid , is daarom een dienend uitgangspunt; wat is jouw unieke bijdrage als deze mens, ten opzichte van al het andere leven. Het is jouw cadeau aan al het ander leven. Het is verbinding met Al dat is. Door zelfkennis je te kunnen openen, zonder de angst voor het leven om je heen, is een daad van liefde. Want wat is liefde? Is dat niet jezelf accepteren, op de reis van je leven, met alle worsteling van dien?
Zo, vanuit dit principe van eigenwaarde, begeleiden we het kind door onze eigen angsten heen naar liefde toe. Liefde kent geen angst. Hoe helderder we het lichtje dat we in ons dragen, laten schijnen, des te meer verlichten wij al dat om ons leeft. Laten we als opvoeders het leven voorleven als een avontuur, vol waardevolle ontdekkingen en geheimen. Waar de pracht van de eigen natuur zich verbonden weet met al dat om ons groeit en leeft. Laten we voelende, kijkende, luisterende, proevende mensen zijn, open voor al dat de ander beweegt in het leven. Te worden die je in wezen bent, is dat niet de zin van het leven?
En is dit dan niet waar we het kind in eerste instantie de ruimte voor moeten geven? Het is je heel persoonlijke reis, die de gemeenschap dient. Kunnen we de grond hiervoor niet leggen vanaf de kleuterklas?
Misschien komt diezelfde leraar biologie deze lente weer langs en vind ik de kinderen allemaal met hun neus in de boterbloemen.
asparaam:
Aspartaam
Aspartaam is een kunstmatige zoetstof die in veel producten verwerkt wordt. Helaas wegen de voordelen - het is calorie-arm en smaakt toch zoet - niet altijd op tegen de nadelen. Het wordt vanwege de voordelen heel vaak toegevoegd aan de zogenaamde Light-producten, light dranken en suikervrije kauwgom.
Er is erg veel onderzoek gedaan naar de "werking" en de "bijwerkingen" van aspartaam. Ondanks het feit dat deze onderzoeken het gebruik van aspartaam afraden is het toch een stof die door verschillende instanties is goedgekeurd en gebruikt mag worden voor consumptie.
Aspartaam wordt samengesteld uit een drietal chemische stoffen: asparaginezuur, phenylalanine en methanol (of methylaclcohol). Zodra methanol in het lichaam is opgenomen wordt het omgezet in mierenzuur en formaline. Mierenzuur wordt gebruikt in toiletreinigers en artikelen die een groot antiseptisch vermogen moeten hebben. Niet echt iets om door je voedsel heen te roeren dus. Formaline is een dodelijk zenuwgif en bovendien kankerverwekkend. Het probleem van formaline uit aspartaam is, dat het lichaam het nauwelijks kan verwerken en het daarom opslaat in organen en vetweefsel. Phenylalanine is een aminozuur dat normaal voorkomt in de hersenen. Het is echter ook een een stof die, zodra hij op zichzelf staand wordt toegepast, werkt als een zenuwgif. Een buitensporige hoeveelheid phenylalanine in de hersenen vermindert de hoeveelheid serotonine waardoor emotionele of geestelijke stoornissen alsook agressief gedrag kunnen ontstaan. Het spreekt voor zich dat ook bij zuigelingen en embryo's een hoog gehalte aan phenylalanine in de hersenen vervelende gevolgen kan hebben.
Aspartaam kan zeer ernstige klachten veroorzaken. Het begint vaak met vage klachten die niet echt te plaatsen zijn. Naarmate het aspartaam gebruik echter langer duurt, nemen ook de klachten toe. Ook bestaande ziekten als Parkinson en MS kunnen door het gebruik van aspartaam aanzienlijk verergeren. Wanneer men stopt met aspartaam nemen ook de klachten af.
Even de meest in het oog springende klachten die bij het FDA gemeld zijn op een rijtje:
leerproblemen
gevoelloosheid in armen en benen
lusteloosheid
schaduwen zien
schade aan de oogzenuw (blindheid)
duizeligheid, beven
migraine, hoofdpijn
onduidelijk spreken
persoonlijkheidsveranderingen
paniek aanvallen, fobieën, angsten
allergische reakties
opgezwollen gevoel, oedemen
zich onwerkelijk voelen
aankomen in gewicht
jeuk, netelroos
misselijkheid, braken
Indien je stopt met het gebruiken van aspartaam moet je er rekening mee houden dat je lichaam "ontwenningsverschijnselen" gaat vertonen. De giftige stoffen uit aspartaam die (soms jarenlang) in je lichaam zijn opgeslagen komen nu langzaam vrij. Je lichaam zal hier op reageren met natuurgeneeskundig "normale" ontgiftingsverschijnselen. Hoofdpijn, verkoudheid, huiduitslag, vermoeidheid, depressie, transpireren etc.
Als je weet dat het uitscheidingsreacties zijn, kun je je lichaam daarbij helpen. Hier even de meest voor de hand liggende dingen die je kunt ondernemen:
véél drinken (minimaal 2-3 liter bronwater per dag)
véél onder de douche, in bad of naar de sauna
wandelen in de buitenlucht
kleikuurtje volgen
vastenkuur
oliekuur
1x per week een dagje sapvasten inlassen
je lever ontzien (minder alcohol, minder roken, juiste vetten, veel vis)
lymfedrainage (een bepaalde massagevorm die direct werkt op het afweersysteem)
Het spreekt voor zich dat je niet alles tegelijk moet doen. Maak een keuze uit dat wat voor jou goed te doen is.
Veel, héél veel achtergrond- en wetenschappelijke informatie over Aspartaam kun je vinden op de website van Ed Gunneweg: www.aspartaam.nl Het loont zeker de moeite om daar eens rond te snuffelen!