Karen Hamaker-Zondag

Op 2 december 1952 aanschouwde ik in Schiedam het levenslicht. Het was een heldere zonnige dag en het vroor licht. Ik heb er maar kort gewoond, want toen ik twee-en-een-half was verhuisden we naar Barneveld, waar ik naar de Openbare Lagere School aan de Bouwheerstraat ging. Vervolgens doorliep ik de middelbare school en fietste dagelijks heen en weer tussen Barneveld en de Rijks Hogere Burgerschool in Amersfoort, waar ik injuni 1969 mijn eindexame n HBS-A haalde. (vergelijkbaar met de huidige VWO).

Ik was van jongs af aan geboeid door mensen, door landen en culturen, geschiedenis en archeologie, en besloot om Sociale Geografie te gaan studeren in Amsterdam, waar ik op 16-jarige leeftijd op kamers ging. Daar stapte in niet alleen in de wereld van de wetenschap, ik maakte er ook kennis met de astrologie (1971), en vanaf 1972 met de wetenschappelijke parapsychologie, symboliek en Jungiaanse psychologie, Tarot, I Tjing, en veel andere gebieden die we nu onder de noemer 'New Age' plaatsen. Er ging een boeiende en fascinerende wereld voor me open, en ik begon naast mijn universitaire studie allerlei lezingen en cursussen te volgen op die gebieden.

Het was een uitermate boeiende tijd: een tijd van vernieuwingen en veranderingen. De Beatles en hun type muziek bepaalden het muzikale beeld onder de jongeren, zeer tegen de zin van de ouderen die het vulgair vonden, de Maharishi kwam naar het westen, religie kwam in beweging, er waren (studenten)opstanden overal in Europa tegen gezag en oude stromingen, de milieuproblematiek deed zijn intrede, kortom, er was sprake van veel maatschappelijke turbulentie.

Ondertussen werkte ik hard door aan mijn studie en haalde in 1972 cum laude mijn kandidaats in de Sociale Geografie, en begon aan een tweede studie daarnaast: Planologie.
1972 is ook het jaar waarin het Rapport van de Club van Rome verscheen, een alarmerend rapport, en voor het eerst op die schaal en dat nievau, dat de wereld wakker schudde en liet zien wat de gevolgen van ons handelen voor het milieu zijn en zouden worden. Er ontstond een milieubeweging, en er werd een nieuw bijvak aan de Universiteit van Amsterdam opgenomen: het bijvak milieukunde. Ik behoorde tot de eerste groep studenten die dit bijvak gingen volgen.

Parallel aan mijn studie volgde ik ook waar ik maar kon astrologielessen, en las alles wat ik maar te pakken kon krijgen over dit onderwerp. Er was echter nog maar weinig literatuur, en de interpretaties die ik vond waren in veel gevallen voor mijn gevoel vrij zwart-wit en ook nogal eens moralistisch of oordelend, al waren er ook genuanceerdere boeken. Ik zocht echter niet zozeer naar constareringen, maar wilde meer het hoe en waarom van menselijk gedrag begrijpen. Dat bood de Jungiaanse psychologie me, waar ik in diezelfde tijd tegenaan liep en wat me fascineerde. Naarmate ik me er meer in verdiepte, werd het me duidelijk dat
déze psychologie een vruchtbaar kader voor de astrologie kon vormen. Gaandeweg begon ik de verbanden tussen beide te zien, en in een paar opmerkelijke, heel indringende dromen 'schoven astrologie en jungiaanse psychologie als het ware in elkaar' en begreep ik hoe ik ze kon combineren. Dat heb ik uitgewerkt in een serie astrologieboeken, en dat is ook een belangrijk onderdeel van de astrologielessen die ik ben gaan geven. In die periode besloot ik ook om, als ik eenmaal ver genoeg zou zijn met de astrologie, een eigen opleiding te starten waar je de astrologie van A tot Z kon leren. Ik had daar zelf veel behoefte aan gehad, maar zo'n opleiding bestond niet in die tijd.

Lesgeven vond ik leuk, heel leuk. Dat merkte ik toen ik een parttime baan als lerares aardrijkskunde kreeg aan de Havo-top van de Pedagogische Academie in Bergen NH. Ik heb dat een paar jaar gedaan, en denk er nog altijd met heel veel plezier aan terug.

In november 1975 studeerde ik af bij Prof. Heinemeier en werd doctoranda in de Sociale Geografie. Eigenlijk heel dubbel, want enerzijds vond (en vind) ik alles wat met geografie samenhangt nog steeds boeiend, maar tegelijkertijd was ik in datzelfde jaar begonnen met een eigen kleine en bescheiden astrologische praktijk, en in 1976 begon ik met lesgeven in de astrologie. Eerst nog in kleine kring, thuis in de huiskamer. Dat groeide uiteindelijk uit tot de opleiding die ik voor ogen had, een opleiding die officieel in 1980 van start ging onder de naam Stichting Achernar.
In 1976 begon ik ook met lezingen geven in de astrologie, en werd in 1977 in Duitsland uitgenodigd. Vanaf dat moment ben ik regelmatig op buitenlandse congressen en seminars en geef daar lezingen en workshops. Hans, met wie ik in augustus 1978 in het huwelijk trad, deelde mijn interessen en reisde altijd mee. We hebben heel wat afgefilosofeerd en gebrainstormd in de lange autoritten die we maakten, op weg naar een volgend congres!

Tussendoor vond ik nog tijd om ook mijn tweede universitaire studie af te maken, al wist ik in mijn hart echter dat mijn richting en levensdoel meer in de richting van astrologie, jungiaanse psychologie, symboliek en dergelijke zou liggen. Dat werd me van binnen duidelijk in de loop van 1977, toen ik tijdelijk werkte op het Instituut voor Milieuvraagstukken aan de Vrije Universiteit. Hoewel ik het werk zelf boeiend vond, werd ik innerlijk heel sterk 'een andere kant op gezogen'. Dat gevoel werd zo sterk dat ik besloot daar te stoppen met werken en definitief de astrologie
in te gaan. Toch studeerde ik in mei 1978 nog af als doctoranda in de Planologie bij prof. Faludi. Mensen die mij kennen weten dat ik dingen graag afrond!

1978 was in menig opzicht een belangrijk jaar. Om naast de inkomsten uit consulten en lessen in de astrologie (en dat was geen vetpot) nog wat inkomsten te krijgen ging ik werken bij boekhandel Arcanum op de Reguliersgracht. Het boekhandeltje bestaat helaas niet meer, maar ik heb er heel wat fijne uren doorgebracht. Ik was ergens in 1972 dit boekhandeltje op het spoor gekomen en was er vaste klant en kende er de weg. En hoewel menigeen mij voor gek versleet dat ik met mijn universitaire opleiding gewoon verkoopster werd in een boekhandel, was het voor mij een bewuste keuze: ik houd van boeken, ik bleef op de hoogte van wat er allemaal verscheen op de gebieden die mij interesseren, ik verdiende er een beetje bij, en kon door het parttime werk tijd overhouden voor lesgeven, het ideaal van een eigen school voorbereiden, en een boek schrijven.
Hans en ik werden in 1978 ook kernlid van de NVP, de Nederlandse Vereniging voor de wetenschappelijke studie van de Parapsychologie, en Karen werd mede-readactielid van het tijdschrift Spiegel der Parapsychologie, waarvoor Hans het typewerk verzorgde. Hans en ik werden ook mede-bestuurslid van Stichting Arcturus en mede-redactieleden van het astrologisch tijdschrift Spica, en mede-organisatoren van de astrologische najaarscongressen in Oldenzaal.
Het is najaar 1978 als mijn eerste boek 'Psyche en Astrologisch Symbool' verschijnt, er zouden nog veel boeken volgen (voor een overzicht van mijn publicaties verwijs ik naar het onderdeel 'boeken'.) In diezelfde periode kwam ik voor het eerst op televisie in een uitzending die geheel gewijd was aan de astrologie, en die geleid werd door Freek de Jonge, die zich hiervoor speciaal had uitgedost in een sweater met sterretjes erop.

In 1980 is het dan zo ver: Stichting Achernar wordt opgericht. De voorbereidingen voor een vierjarige beroepsopleiding in de astrologie zijn dan afgerond en we kunnen starten. De droom van een eigen astrologische opleiding is werkelijkheid geworden. Henny van den Bor, die als secretaresse gewerkt had op het Instituut voor Milieuvraagstukken van de Vrije Universiteit, werd de secretaresse van de school. We konden starten in Amstelveen, in het grote sousterrain van hun woonhuis. Henny is acht jaar secretaresse gebleven, totdat zij en haar man een eigen bedrijf begonnen en zij het secretariaat voor hun bedrijf ging doen.
Inmiddels hadden wij eenzelfde huis met eenzelfde sousterrain, en verplaatsten de lessen zich naar ons eigen, grote, sousterrain, door studenten wel 'de sterrenkelder' genoemd.
Hans heeft een aantal jaren een deel van het secretariaatswerk overgenomen, totdat Yvonne, zijn zus die taak enthousiast op haar nam. Eerst bij ons thuis, in de huiskamer, en vanaf 2000 op onze nieuwe locatie in Amstelveen. Yvonne heeft bij ons gewerkt tot enkele maanden voor haar vroegtijdige overlijden in november 2003.

De jaren die volgden werden gekenmerkt door hard werken. Ik genoot (en geniet nog steeds) van het lesgeven, en door mijn reizen naar congressen in het buitenland nam ik regelmatig de nieuwste ontwikkelingen mee naar Nederland, en bleef mijn lessen en de opleiding aanvullen met al die vernieuwingen.
In 1982 werd onze zoon geboren, Machiel, en in 1986 onze dochter Machteld. Voor mij was het ervaren van zwangerschap en geboorte zo'n beetje het mooiste wat ik heb meegemaakt. Ja, ook de bevalling. Het heeft me een dimensie erbij gegeven. Hans en ik zorgden samen voor de kinderen, altijd was een van ons thuis om er voor hen te zijn.

Hans is marconist geweest (radio-officier op zee), en toen hij besloot aan de wal te blijven is hij fonetiek gaan studeren. (Fonetiek is het mechanisme van spreken en verstaan.) Hij is daar in 1989 in afgestudeerd, en heeft tijdens zijn studie steeds meegewerkt met mijn activiteiten in de astrologie, en door in een langzamer tempo te studeren kon hij zowel blijven meewerken als ook mede voor de kinderen zorgen.

Naast de astrologie en de parapsychologie bleef ik ook intensief bezig met de pscyhologie van C.G. Jung. In mijn astrologie-opleiding verwerkte ik een aantal bruikbare delen van deze psychologie, wat leidde tot steeds meer verzoeken van studenten en ex-studenten om een aparte cursus in de Jungiaanse psychologie te gaan geven. Dat is uiteindelijk uitgemond in een vierjarige opleiding Symbolische Psychologie, gebaseerd op de psychologie van C.G.Jung, die in 1987 van start ging. De eerste drie jaar omvatten alle beginselen en de toepassing daarvan van de psychologie van Jung, het vierde jaar past alle kennis toe op het werken met de symboliek van de Tarot. De naam voor de opleiding werd Stichting Odrerir.

Toen Stichting Archturus ophield te bestaan, en daarmee ook aan het astrologisch tijdschrift Spica een einde kwam, besloten Hans en ik een eigen astrologisch kwartaaltijdschrift op te zetten. Hans had jarenlang het tijdschrift Spica vormgegeven, en doet tot op de dag van vandaag de vormgeving van het nieuwe tijdschrift, dat Symbolon werd genoemd en waarvan in het najaar van 1990 het eerste nummer verscheen. In 1990 traden Hans en ik ook toe tot de organisatie van het Astrologisch Congres te Soesterberg, Astrologia Omnis genaamd. Vanaf dat moment verzorgt Hans de vormgeving van de folders van dat congres.

Door mijn lezingen en workshops in het buitenland, ook veel in de Verenigde Staten, ben ik daar steeds bekender geworden. Ik heb contacten over de hele wereld en heb lezingen gegeven in Australië, Canada, Japan, Rusland en de Verenigde Staten, en in Europa in België, Denemarken, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Ierland, Italië, Kroatië, Noorwegen, Tsjechië, Schotland en Zwitserland.
Ik merkte dat mijn werk in het buitenland erg gewaardeerd werd, maar hoe sterk dat was bleek in 1992, toen ik in de Verenigde Staten werd genomineerd voor de prestigieuze Regulus Award. Dit is de hoogste astrologische onderscheiding die eenmaal in de drie jaar wordt uitgereikt, en waarvoor vijf astrologen uit de hele wereld worden genomineerd. In 1995 ben ik opnieuw voor deze prijs genomineerd en vond dat een reusachtige eer. Drie jaar later, in 1998 is het opnieuw zo ver: ik ben wederom genomineerd en zat in mei in Atlanta rustig aan het grote banket waar de prijzen bekend werden gemaakt, toen de gesloten envelop van de notaris werd geopend en bleek dat de astrologische gemeenschap aan mij de onderscheiding had toegekend. Ik kreeg de Regulus Award for Astrological Education voor al mijn werk op het gebied van astrologisch onderwijs en de verbreiding van astrologische kennis via woord en geschrift.
In 1999 ontving ik in Australië het 'Honorary Masters Diplom' van de AGE, de International Astrological Guilds of Educators, en in hetzelfde jaar werd ik benoemd tot erelid van de Argentijnse Vereniging voor Jungiaanse Psychologie.

Prana is het tweemaandelijkse Tijdschrift voor spiritualiteit en randgebieden der wetenschappen, uitgegeven door Ankh-Hermes in Deventer. In 1995 ben ik deel gaan uitmaken van de redaktie, een dankbare en plezierige taak. Ik schrijf er ook regelmatig artikelen in, en het fijne van Prana is dat je de ruimte krijgt om je ideeën en inzichten weer te geven. Ook aan tijdschrift Bres heb ik af en toe meegewerkt, en publiceerde ook in andere tijdschriften. Een jaar eerder kreeg ik een vaste rubriek in het maandblad Koorddanser, waarin ik per keer een aantal boeken uitgebreid aan bod kon laten komen. Met veel plezier heb ik die rubriek meer dan tien jaar verzorgd.
Vanaf 2002 verzorg ik een rubriek in Jonas, een spiritueel en maatschappelijk magazine dat maandelijks verschijnt.
Hans en ik zijn dol op boeken en zijn in 1997 begonnen met het zelf uitgeven van boeken op het gebied van astrologie, psychologie, mens en maatschappij, e.d. De naam van de uitgeverij wordt dezelfde als die van het tijdschrift: Symbolon. Hans vertaalt, ontwerpt de kaften en verzorgt de hele opmaak van de boeken, en de vele andere zaken die met de uitgeverij samenhangen doen we gezamenlijk.

In het astrologisch veld zijn er verdere ontwikkelingen. In 1996 wordt de B.P.A. opgericht, de Beroepsvereniging voor Psychologisch Astrologen, en ik wordt tot voorzitter gekozen. Dat ben ik een aantal jaren geweest. Internationaal ben ik ook gaan samenwerken met collega's, en ben vanaf 1997 verbonden aan de C.P.A., the Centre for Psychological Astrology, de school van Liz Greene in Londen. Ook onderhoud ik nauwe banden met collega's in onder andere Duitsland en Zwitserland en verzorg lezingen op elk Wereldcongres in Zwitserland, dat elke paar jaar gehouden wordt.
Ondertussen is er in de Verenigde Staten heel veel gaande, en is een heuse astrologische universiteit in voorbereiding: Kepler College. Ik werd lid van de Board of Advisors. Inmiddels is Kepler College daadwerkelijk van start gegaan, en het onderwijsprogramma is door de Onderwijsraad van de staat Washington goedgekeurd. Kepler College heeft het recht verworven om studenten op te leiden tot de Liberal Arts Degree en een Masters Degree. Plaats: Seattle, Washington. In 2003 ben ik deel van de vaste staf van docenten aan deze universiteit geworden.
In mijn eigen astrologische school, Stichting Achernar, ben ik in 1999 gaan samenwerken met Ludy Hoogeveen, vriendin en collega, en specialiste op het gebied van belevings-, counseling- en psychologische astrologie. Het lespakket werd uitgebreid met twee vervolgjaren en extra verdiepingstrainingen. En in september 2005 vierden we het 25 jarig bestaan van de school!

Karen